Χημικοί του ΜΙΤ ανέπτυξαν έναν χαμηλού κόστους, φορητό αισθητήρα που... μπορεί να ανιχνεύει αέρια που εκπέμπονται από κρέας που σαπίζε...
Χημικοί του ΜΙΤ ανέπτυξαν έναν χαμηλού κόστους, φορητό αισθητήρα που... μπορεί να ανιχνεύει αέρια που εκπέμπονται από κρέας που σαπίζει, επιτρέποντας στους καταναλωτές να γνωρίζουν εάν το κρέας που πάνε να αγοράσουν στο κατάστημα ή που βρίσκεται στο ψυγείο τους είναι ασφαλές για κατανάλωση.
Ο αισθητήρας αποτελείται από χημικά τροποποιημένους νανοσωλήνες άνθρακα και θα μπορούσε να χρησιμοποιείται σε «έξυπνες συσκευασίες» που παρέχουν πολύ πιο ακριβείς πληροφορίες ασφαλείας από ό,τι η ημερομηνία λήξης στο κάλυμμα, υποστηρίζει ο Τίμοθι Σουάγκερ, καθηγητής Χημείας στο ΜΙΤ.
Επίσης, θα μείωνε τη σπατάλη φαγητού. «Οι άνθρωποι πετούν συνέχεια πράγματα που πιθανότατα δεν είναι χαλασμένα» σημειώνει ο ίδιος, senior author σε paper στο οποίο περιγράφεται ο αισθητήρας στο Angewandte Chemie.
Επικεφαλής συντάκτης του paper είναι η Σόφι Λιου, ενώ μεταξύ των άλλων συμπεριλαμβάνονται ο Αλεξάντερ Πέτι και ο Γκράχαμ Σαζάμα.
Ο αισθητήρας είναι παρόμοιος με άλλες συσκευές νανοσωλήνων άνθρακα που το εργαστήριό του έχει αναπτύξει μέσα στα τελευταία χρόνια, περιλαμβανομένου ενός που διαπιστώνει πόσο ώριμα είναι τα φρούτα.
Όλες αυτές οι συσκευές δουλεύουν βασιζόμενες στην ίδια αρχή: νανοσωλήνες άνθρακα μπορούν να τροποποιηθούν χημικά έτσι ώστε η δυνατότητά τους για μεταφορά ηλεκτρικού ρεύματος αλλάζει όταν υπάρχει παρουσία συγκεκριμένων αερίων.
Υπάρχουν και άλλων ειδών αισθητήρες που εντοπίζουν ίχνη κρέατος σε αποσύνθεση, αλλά συνήθως πρόκειται για μεγάλα και ακριβά όργανα, που απαιτούν εξειδίκευση στη χρήση τους.
Κατά τον Σουάγκερ, το βασικό πλεονέκτημα των αισθητήρων που ανέπτυξαν οι ερευνητές του ΜΙΤ είναι ότι είναι μικροί, φτηνοί και εύκολοι στην κατασκευή.
Επίσης, απαιτούν πολύ μικρή ποσότητα ενέργειας, και θα μπορούσαν να ενσωματώνονται σε ασύρματη πλατφόρμα που ανέπτυξε πρόσφατα το εργαστήριο.
