Οι περισσότερες μανούλες έχουν ακούσει τη κλισέ ατάκα «άστο και λίγο να κλάψει, δεν παθαίνει τίποτα» ή έχουν δεχτεί αρνητικά σχόλια απ...
Οι περισσότερες μανούλες έχουν ακούσει τη κλισέ ατάκα «άστο και λίγο να κλάψει, δεν παθαίνει τίποτα» ή έχουν δεχτεί αρνητικά σχόλια από διάφορους καλοθελητές ότι «κακομαθαίνουν το μωρό τους». Είναι, όμως, δυνατόν να κακομάθεις ένα νεογέννητο; Η απάντηση σαφώς είναι όχι!
Κακομαθημένα θεωρούνται τα παιδιά που έχουν μάθει να χρησιμοποιούν αρνητική συμπεριφορά, όπως η γκρίνια και το κλάμα, για να πετύχουν αυτό που θέλουν. Στους πρώτους μήνες της ζωής ενός μωρού, όμως, κάτι τέτοιο δεν ισχύει σε καμία περίπτωση. Το κλάμα είναι ο μοναδικός τρόπος που έχει το μωρό σας για να επικοινωνήσει μαζί σας, για να σας δείξει δηλαδή ότι πεινά, ότι νυστάζει, ότι πονά, ότι ενοχλείται από την λερωμένη του πάνα ή ότι απλά χρειάζεται λίγη αγκαλίτσα από την μαμά και τον μπαμπά.
Όλες οι παραπάνω είναι ανάγκες του μωρού, στις οποίες θα πρέπει να ανταποκριθείτε άμεσα. Με αυτό τον τρόπο δεν κακομαθαίνετε το μωρό σας, αλλά αντίθετα δημιουργείτε έναν ισχυρό δεσμό ανάμεσα σε εσάς και εκείνο. Το μωρό αισθάνεται ασφάλεια, μαθαίνει να σας εμπιστεύεται και δεν έχει άγχος.
Όταν το μωρό γίνει περίπου 6-8 μηνών αρχίζει να καταλαβαίνει ότι υπάρχει μία σχέση αιτίας-αποτελέσματος σε αυτά που κάνει. Καταλαβαίνει, για παράδειγμα, ότι αν πετάξει μια μπάλα από ψηλά, αυτή θα πέσει κάτω. Σε αυτό το σημείο αρχίζει να παρατηρεί και τις δικές σας αντιδράσεις στις πράξεις του, πότε δηλαδή του λέτε όχι, πότε το παίρνετε αγκαλιά, πότε το ενθαρρύνετε και τότε μπορεί το κλάμα του να γίνει χειριστικό. Σε αυτή την φάση μπορείτε κι εσείς να αρχίσετε να «αξιολογείτε» το κλάμα του μωρού σας και σταδιακά να αρχίσετε να θέτετε τα όρια σας, να μην τρέχετε δηλαδή με το παραμικρό, αλλά μόνο όταν πραγματικά χρειάζεται.
Συνεπώς, τους πρώτους μήνες δεν θα κακομάθετε το μωράκι σας, αν του δείχνετε όλη την αγάπη και την στοργή σας, γι’ αυτό αγνοείστε όλα τα σχόλια από καλοπροαίρετους και μη και ακολουθείστε το ένστικτο σας.
