Η ιστορία -δυστυχώς- δεν είναι πρωτότυπη. Η μετά ταύτα διαδικασία είναι μοναδική. Μια μαθήτρια λοιπόν, 16 χρόνων, βιάστηκε στην τουαλέ...
Η ιστορία -δυστυχώς- δεν είναι πρωτότυπη. Η μετά ταύτα διαδικασία είναι μοναδική. Μια μαθήτρια λοιπόν, 16 χρόνων, βιάστηκε στην τουαλέτα του σχολείου της κι επειδή τα φώτα ήταν σβηστά, δεν μπόρεσε να δει τον βιαστή της. Συνέβη σε ιδιωτικό σχολείο στη γαλλική πόλη Λα Ροσέλ, στις 30 Σεπτεμβρίου 2013. Φέτος, αυτή τη βδομάδα συγκεκριμένα, περνούν από τέστ DNA 475 μαθητές, 31 διδάσκοντες και 21 άλλα πρόσωπα που βρέθηκαν στο σχολείο εκείνη τη μέρα (Libération) …
Θα μου πείτε: έπειτα από 7 μήνες σκέφτηκαν να κάνουν το τεστ, που εγκρίθηκε με δικαστική απόφαση; Θα σας πω, ό,τι απάντησε η εισαγγελέας Ιζαμπέλ Παζενέλ: «το δείγμα DNA που βρήκαμε στα ρούχα της μαθήτριας, θα μπορούσε να ήταν διαφόρων συγγενών της. Έπρεπε λοιπόν να αποκλειστεί ένας ευρύς κύκλος, για να απομονώσουμε το άγνωστο ίχνος - αυτό που ανήκει στον ύποπτο».
Το πρωτοφανές στην ιστορία είναι, ότι για πρώτη φορά λαμβάνεται δείγμα από τόσο πολύ κόσμο και, επίσης, ότι η συμμετοχή του κόσμου υπήρξε ομόφωνη και συναινετική. Η εισαγγελέας εξήγησε σε συνέντευξη Τύπου, ότι η απονομή δικαίου δεν γίνεται με «κλειστούς φακέλους. Δεν βλέπω γιατί έπρεπε να κλείσουμε τον φάκελο, πριν χρησιμοποιήσουμε κάθε μέσο για να διαλευκάνουμε την υπόθεση. Ενεργώ εν ονόματι του θύματος, θέλω να βάλω ένα όνομα στον βιαστή και επίσης, θέλω να αποτρέψω την επανάληψη μιας ανάλογης επίθεσης» παρατήρησε.
Οι συμμέτοχοι στο τεστ DNA εξήγησαν στα ΜΜΕ ότι «μας διαβεβαίωσαν, πως δεν θα κρατήσουν το δείγμα του γενετικού μας υλικού, ότι αυτό μετά από τις εργαστηριακές εξετάσεις, θα ανήκει σε μας». Η εισαγγελέας εξήγησε σε συνέλευση γονέων την υπόθεση, ζήτησε να προσυπογράψουν μια βεβαίωση ότι αποδέχονται τα ανήλικα παιδιά τους να περάσουν από το τεστ και υπογράμμισε ότι όσοι δεν δεχτούν, μπορεί να υποστούν κατ' οίκον έρευνα, για την αναζήτηση γενετικού υλικού. Η μόνη, ήπια, διαμαρτυρία γονιών που διατυπώθηκε, αφορούσε την έλλειψη ενημέρωσης απ' το σχολείο. «Το μάθαμε πρόσφατα, έπρεπε να μας είχαν ενημερώσει νωρίτερα» είπαν.
Τη Δευτέρα, λένε οι σχετικές ανταποκρίσεις, επί 8 ώρες -παρουσία και του δημάρχου της πόλης- σε μιαν ήρεμη ατμόσφαιρα 251 άντρες και αγόρια έδωσαν δείγμα του γενετικού υλικού τους, ενώ η διαδικασία αναμενόταν να ολοκληρωθεί χθες.
(Ο βιασμός στα σχολεία, δυστυχώς, δεν είναι ένα πρωτοφανές φαινόμενο. Αναζητώντας παρόμοιες περιπτώσεις στα καθ' ημάς διαπίστωσα ότι -συνήθως- ο ύποπτος ήταν σαφής, με όνομα κι επίθετο και ως εκ τούτου ακολούθησαν διώξεις. Είμαι όμως σχεδόν βέβαιη, ότι αν προέκυπτε ανάλογη (με της Λα Ροσέλ) περίπτωση στην Ελλάδα, η πλειοψηφία των γονιών και της κοινωνίας θα αντιδρούσαν στο τεστ DNA, υποστηρίζοντας ότι με τον τρόπο αυτό, εμμέσως ενοχοποιείται μια μεγάλη κοινωνική ομάδα και ότι το γενετικό υλικό θα κρατηθεί στα ντουλάπια του «σκοτεινού κράτους», με άγνωστες περιπλοκές. Με άλλα λόγια, νομίζω, ότι η απονομή δικαίου στη χώρα μας έρχεται δεύτερη -πρώτη έρχεται η προστασία των ατομικών δικαιωμάτων και η δυσπιστία απέναντι στους μηχανισμούς του κράτους. Στη Γαλλία, το δίκιο είναι δίκιο και η Πολιτεία είναι συμπαραστάτης του πολίτη -αυτή είναι η άρρητη κοινωνική παραδοχή κι εκεί βρίσκεται η διαφορά μας).
Από την Χριστίνα Πουλίδου
